Këtë javë gazetari Alban Dudushi kishte thirrur në studion e tij Kryeministrin Edi Rama. Duke përjashtuar garën që gazetarët e emisioneve të TV-ve bëjnë me njëri-tjetrin, shpesh edhe brenda ekraneve ne kemi vëzhguar “emocionet” e tyre. Ka rënë në sy Dudushi, pasi i çmësuar me seriozitetin që jep politika para ekranit, atë e ka tradhtuar gjestikulacioni. Në fakt, Dudushi njihet për “lëvizshmëri” të skajshme kur drejton, por këtë herë ishte tmerrësisht i bezdisur për ekranin. Ja nga emocionet, ja nga bllokimi se me çfarë pyetjesh duhej ta çarmatoste Kryeministrin, Dudushi lëvizte duart, trupin, kokën dhe sytë duke çorientuar publikun. Për të qenë prezantues dinjitoz nuk është nevoja të fokusosh kamerën me sy dhe as të qëndrosh si “i fortë” me duar të hapura mbështetur joestetikisht mbi tavolinë. Dudushi ishte emocionuar, aq sa për t’ia ulur vlerat e prezantuesit, të mos flasim pastaj edhe për gazetarin!